به مناسبت هفته پژوهش و فناوری، گروه روانشناسی دانشگاه علم و هنر سمیناری تخصصی با موضوع استفاده از هوش مصنوعی در فرآیندهای مقالهنویسی و پژوهشی برگزار کرد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علم و هنر، در آستانه هفته پژوهش و فناوری، گروه روانشناسی دانشگاه علم و هنر میزبان سمینار تخصصی و کاربردیای با موضوع "کاربرد هوش مصنوعی در مقالهنویسی و فرآیندهای پژوهشی" بود. این رویداد آموزشی که با استقبال قابل توجه دانشجویان مقاطع مختلف رشتههای روانشناسی و مشاوره مواجه شد، به بررسی عمیق و جامع فرصتها، چالشها و روشهای بهینه استفاده از ابزارهای نوین در پژوهشهای آکادمیک پرداخت.
در این سمینار، فرنگیس دمهری، عضو هیأت علمی و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه علم و هنر، و فاطمه سلطانیفر، از اساتید برجسته این دانشگاه، به عنوان سخنرانان اصلی، تجربیات و دانش خود را در اختیار حضار قرار دادند. آنها با اشاره به انقلاب دیجیتال در عرصه علم، بر لزوم همراهی پژوهشگران با فناوریهای روز و استفاده هوشمندانه از آنها تأکید کردند.
مباحث این سمینار طیف گستردهای را در بر گرفت. سخنرانان به ارائه بررسی مقایسهای چندین ابزار هوش مصنوعی پرکاربرد و تخصصی از جمله دیپسیک (DeepSeek)، کوپایلت (Copilot)، چتجیپیتی (ChatGPT) و گاما (Gamma) پرداختند. در این مقایسه، نقاط قوت و ضعف هر یک از این ابزارها و مناسبترین حیطه کاربردی آنها در مراحل مختلف پژوهش، از مرحله ایدهپردازی و انتخاب موضوع تا نگارش بیان مسئله، تحلیلهای آماری، و حتی تولید ارائههای مؤثر (پاورپوینت) تشریح شد.
بخش کلیدی و محوری این کارگاه، آموزش ساختار و اصول نوشتن یک "پرامپت" یا دستورالعمل مؤثر به هوش مصنوعی بود. شرکتکنندگان آموختند که چگونه با فرمولبندی دقیق، شفاف و گامبهگام درخواستهای خود، خروجیهای مرتبط، باکیفیت و قابل اتکاتری از این سیستمها دریافت کنند. این آموزش به منظور به حداکثر رساندن بهرهوری و کاهش خطاهای متداول در تعامل با هوش مصنوعی طراحی شده بود.
سخنرانان هشدار مهمی نیز به همراه داشتند: هوش مصنوعی یک دستیار پژوهشگر است، نه جایگزین او. آنها قویاً تأکید کردند که نباید اجازه داد هوش مصنوعی تمام فرآیند پژوهش و نگارش را به عهده بگیرد. نقش اصلی این ابزارها، افزایش کیفیت، دقت و سرعت کار پژوهشگر است، در حالی که سهم اندیشه انتقادی، نوآوری، مسئولیت اخلاقی و ذهن تحلیلگر پژوهشگر انسانی باید همواره محوریت داشته باشد. بحث اخلاق پژوهش در عصر هوش مصنوعی و خطر سرقت ادبی از دیگر مباحث مطرح شده بود.
در پایان، پنل پرسش و پاسخ مفصلی برگزار شد که در آن دانشجویان سؤالات خود را در مورد موارد عملی استفاده از این ابزارها در پروژههای درسی و پایاننامههای خود مطرح کردند. این سمینار به عنوان گامی مؤثر در راستای توانمندسازی نسل آینده روانشناسان و مشاوران کشور در استفاده از فناوریهای پیشرفته برای تولید علم بومی و استاندارد ارزیابی شد.
