دومین کارگاه «معنا دهی به زندگی» با محوریت روایت زندگی و ریشهیابی رنجشهای انسانی در خانواده برگزار شد. سخنران این نشست، گمکردن جایگاه حقیقی در نظام خلقت و چسبیدن به هویتهای اعتباری را عامل اصلی رنجشها دانست و تأکید کرد که اگر انسان روایت و نقشه زندگی مبتنی بر توحید نداشته باشد، شیطان برای او روایتسازی میکند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علم و هنر، دومین کارگاه تخصصی «معنا دهی به زندگی» با سخنرانی دکتر محمد حسین فلاح، روانشناس و استاد دانشگاه، شنبه ۹ خردادماه با حضور کارکنان و اعضای هیأت علمی در سالن آمفیتئاتر دانشکده فنی و مهندسی این دانشگاه برگزار شد.
دکتر فلاح در این نشست، شرط نخست معنادار شدن زندگی را داشتن یک «روایت» و نقشه راه مبتنی بر جهانبینی توحیدی دانست و گفت: «اگر انسان روایت زندگی نداشته باشد و جایگاه خود را در نظام خلقت پیدا نکند، لحظه به لحظه در دام نقشههای شیطانی میافتد.» وی با ترسیم الگویی گنبدگونه از هستی، تصریح کرد که خداوند دنیا را آفریده تا انسان از دریچه آن، او را ببیند، اما بیشتر افراد به خود دنیا چشم دوخته و گرفتار رنجشهای پیدرپی میشوند.
این استاد دانشگاه، ریشه اصلی تنشهای خانوادگی را نگاه طلبکارانه و معاملهگرانه به روابط زناشویی عنوان کرد و اظهار داشت: «خانواده، باشگاه رشد و سلوک است، نه میدان بدهکاری و طلبکاری. اگر کسی بتواند بیمنت و بیتوقع خدمت کند، آنگاه از چرخه رنجش و رنجاندن رها میشود.» وی با استناد به حدیث عنوان بصری، چسبیدن به هویتهای اعتباری مانند مدرک و مقام را عامل اصلی رنجشها برشمرد و تأکید کرد: «وقتی خودت را هیچ حساب کنی، دیگر هیچ سخنی تو را نمیرنجاند.»
وی با اشاره به خطبه ۱۹۱ نهجالبلاغه، رفتار شیطان را به فرد مبتلا به کرونایی تشبیه کرد که میخواهد ویروس خود را به دیگران نیز سرایت دهد و گفت: «شیطان میخواهد شما را مبتلا و شبیه خودش کند. او در کمین است تا با ناامیدی، حسادت و نارضایتی، فرمان زندگی را از دستتان بگیرد.»
دکتر فلاح در پایان، میان رنجشهای الهی که انسان را پویاتر میکند و رنجشهای نفسانی که به عجز و کسالت میانجامد تفاوت قائل شد و راهکار عملی رهایی از تنشهای روزمره را تواضع و «هیچ دانستن خود» معرفی کرد.
